Belgia politycznej mapie
Mapa Belgii politycznych. Belgia mapy politycznej (Europa Zachodnia - Europa) do druku. Belgia mapy politycznej (Europa Zachodnia - Europa) pobierz. Instytucje polityczne Belgii są złożone, co widać na mapie politycznej Belgii. Z niewiarygodną liczbą podmiotów politycznych i instytucji zgromadzonych na niewielkim terytorium o powierzchni 30,5 tys. kilometrów kwadratowych, Belgia zachowuje rekord Europy pod względem najbardziej kosztownego systemu politycznego: nie mniej niż 57 ministrów i sekretarzy stanu w sześciu różnych rządach, które są otoczone przez siedem parlamentów i tuzin rządów prowincjonalnych. Ta organizacja polityczna jest postrzegana jako główna przyczyna stałych sporów komunitarnych w kraju, a także jako główna przyczyna rosnącego zadłużenia kraju.
Mapa Belgii politycznych
Większość władzy politycznej jest zorganizowana wokół potrzeby reprezentowania głównych wspólnot kulturowych (i politycznych), tak jak jest to zaznaczone na mapie politycznej Belgii. Od około 1970 roku znaczące belgijskie partie polityczne podzieliły się na odrębne reprezentacje interesów każdej ze wspólnot, a także obrońców ich ideologii. Partie te należą do trzech głównych rodzin politycznych, choć zbliżonych do centrum: prawicowi liberałowie, konserwatywni chadecy i socjaliści tworzący lewicę. Inne ważne, nowsze partie to partie Zielonych oraz, obecnie głównie we Flandrii, partie nacjonalistyczne i skrajnie prawicowe. Na politykę mają wpływ grupy lobbystyczne, takie jak związki zawodowe i organizacje pracodawców, takie jak Federacja Przedsiębiorstw Belgijskich.
W Belgii wszystkie ważne partie polityczne są albo "holenderskojęzyczne", albo "francuskojęzyczne" (poza jedną partią niemieckojęzyczną). Partie polityczne są więc zorganizowane wzdłuż linii społecznych, szczególnie w przypadku dwóch głównych społeczności, jak widać na mapie politycznej Belgii. Wpływ głównych partii politycznych i ich liderów jest ogromny. Wielu ekspertów[citation needed] szacuje, że przewodniczący głównych partii mają znacznie większą władzę niż zwykli ministrowie i cały parlament. Z tego powodu belgijski system polityczny nazywany jest często partiokracją. W latach poprzedzających nowe tysiąclecie miała miejsce próba restrukturyzacji krajobrazu politycznego, głównie w formie karteli politycznych.